فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




ازدواج بی ازدواج(فرهنگی-سياسی)

ازدواج - جوانان - کنترل جمعيت

در دولت احمدی نژاد

 

نوشتن در مورد ازدواج برای کسی که در سن ازدواج است اما به همت اين نظام شرايط برای او و خيلی های ديگر مهيا نشده چندان ساده نيست.

هنوز اوايل انقلاب بود که با شعار صدور انقلاب و توليد فرزندان انقلابی و شايد هم چيزهای ديگر که ما از آن بی خبريم؛ فرهنگی به وجود آمد که نتيجه آنرا امروز می بينيم. اينکه امروز درصد بسياری از جمعيت کشور ما را جوانان تشکيل می دهند ماحصل همان حماقتهاست.

شعار کنترل جمعيت در آن برهه با مخالفت دينی مواجه شد تا امروز به جايی برسيم که تمام تلاشها در راستای توليد کار باز هم به نتيجه نمی رسد. ما عادت داريم و تاريخ معاصر اين را بيشتر نشان می دهد که در اکثر برهه ها تاوان حماقتهای دوران گذشته را پس داده ايم و همين امر عامل عقب ماندگی اصلی ماست.

به هر ترتيب امروز جوانان آنقدر زياد هستند که بسياری از آنها به علت عدم توانايی دولت در تامين کار با بيکاری زندگی می کنند و بالطبع توانايی ازدواج در آنها وجود ندارد.

عده ای هم که مشغول به کارند به هزينه های گزاف زندگی می انديشند.

واقعيت اين است که ما هيچ گاه نتوانسته ايم مهگام با مدرنيته قدم برداريم و به دور از واقعيتهای درونی يا خود را از تئوريسين های مدرنيته مدرنتر کرده ايم و يا شمشير به دست گرفته و با آن مخالفت کرده ايم.

اما امروز بايد کاری نو را شروع کنيم .

اول کنترل جمعيت بايد از درون خودمان شروع شود. جای اميدواری دارد که بسياری از خانواده های جوان به يک يا دو فرزند اکتفا می کنند. دوم تفاوت بين فرزند دختر و پسر از ميان رفته و اين نکته بسيار مهم است. اگرچه خانواده ها در اوايل انقلاب فرزندان دختر خود را نمی کشتند(همانند دوره جاهليت) اما هيچ چيزی جای فرزند پسر را برايشان نمی گرفت. آنقدر بچه توليد می کردند تا يکی حداقل يکی پسر شود.اين راهکار که خود هم اکنون عامل افزايش نسبی دختران نسبت به پسران شده امروزه به علت از ميان رفتن تفکر مردسالار دينی جايگاهش را از دست داده است.

مسئله بعدی مهريه است. «مهريه» که حالت عندالمطالبه دارد(بسی خيال باطل) بر طبق اصول دينی بر ذم مرد قرار دارد. مهريه بايد در يک حالت عرفی و نه زياد و نه کم باشد. کم بودن مهريه ممکن است در طولانی مدت انديشه مرد را منحرف کرده و پايه های ازدواج و تعهد نسبت به زن را در او سست کند. زياد بودن آن هم انديشه مرد را منحرف ميکند و نوعی طمع را در زن در جهت کسب استقلال و پول بسيار به وجود می آورد. بايد در راستای منطقی شدن مهريه راه حلی انديشيده شود. اگر چه اصل مهريه نيز خود جای سوال دارد و همانند بسياری از مفاهيم مفهومش امروزه قلب و تحريف شده و در حالتی خوشبينانه می توان آنرا خريد دختر ناميد که مايه تاسف است. البته بايد توجه داشت اين مطالب در شرايط فعلی مطرح است.

اما مسئله بعد به دولت برمی گردد:

۱-ترويج فرهنگ کنترل جمعيت از نکات ضروری است. اميد می رود دولت احمدی نژاد که گفتمانش گفتمان سال ۵۷ است ما را حداقل از اين لحاظ به آنروز برنگرداند که در اين صورت کارمان با اسفل السافلين خواهد بود.

۲- تسهيل کردن ازدواج برای جوانان و اعطای وامهای بلندمدت توسط مجراهای قانونی. اين وام بايد جهت جوانانی که توانايی مالی ندارند پرداخت شود اما معمولا در اين مسئله هم پارتی به کمک خيليها می آيد. مبلغ وام هم درخور هزينه های امروزی نيست. با توجه به افزايش درآمد نفت می توان از اين محل اين گونه وامها را افزايش داد.

۳- واقعيت اين است که کار وجود ندارد. بايد راهکاری انديشيد.

۴- بسياری از ايرانيها به رغم وجود ذخائر و معادن ارزنده در کشور زير خط فقر زندگی می کنند. اين شايسته يک ايرانی نيست. در دولت قبلی قدمهای ارزنده ای در اين راستا برداشته شد. کاش در دولت جديد قدم های قبلی متوقف نشده و آن راهها ادامه يابد.

۵- اگر مسئولين ساده زندگی کنند ساده زيستی بين مردم هم رواج می يابد. آن وقت بسياری از مشکلات حل می شود. (سر خودمان را هم شيره می ماليم؟!)

************************************

آقای احمدی نژاد جوانان تاوان شور انقلابی مردم را يان گونه پس داده اند که می بينيد. شما چه می کنيد؟ شما که خود از نسل پرشوران انتقلابی بوده ايد...


سید رسول اسلامی     لینک