فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




انقلابی ها - ویژه نامه اینترنتی انقلاب۵۷ (شماره دهم)

یا روسری یا توسری

بررسی تاثیر انقلاب۵۷ بر وضعیت حجاب در ایران

حجاب در میان ایرانیان ریشه‌ای دیرینه دارد و با بررسی پوشش ایرانیان باستان می‌توان دریافت که پوشش در آن زمان امری کاملا پسندیده و قابل احترام بوده است. با ورود اسلام به ایران اما حجاب ایرانیان تغییری نکرد.... در ادامه و با انحطاط فرهنگی رو به افزایش در ایران زنان همچون کالایی باارزش؟! درون خانه‌ها محبوس شدند و این امر در دوران قاجار به اوج خود رسید... با روی کار آمدن رضاخان و تلاش او برای مدرنیته غیرعقلایی که بیشتر به ظواهر اهمیت داده می‌شد تا باطن و ریشه‌ها٬ حجاب به کلی محو گردید... کشف حجاب رضاخان با مخالفت بسیاری از مردم سنتی و از جمله روحانیون مواجه شد. بعد از آن و در سال‌ ۱۳۳۲ عده‌ای از زنان مذهبی روشنفکر با پیش کشیدن حجاب اسلامی که شامل مانتو و شلوار می‌شد٬ عرصه میانه‌ای را در پیش گرفتند. آنها ترجیح دادند بدون اعتنا به سنت غیرقابل دفاع که زن را در پوششی کامل محو می‌کرد و همچنین جهت ابراز مخالفت با سیاست‌های پهلوی که سنت را کاملا نفی می‌کرد٬ قرائت خود را عمل نمایند که البته با مخالفت بسیاری از روحانیون آن مقطع مواجه شد.

با شعله‌ور شدن آتش انقلاب اما زنان همدوش مردان پا به عرصه فعالیت‌های انقلابی نهادند و در میان آنان هر سه گروه این زنان حضور داشتند. به طوری که امام در یک بیان انقلابی نقش زنان را در انقلاب پررنگ‌تر از نقش مردان بیان نمودند. کلامی که کمتر از سوی روحانیون شنیده شده بود...

با پیروزی انقلاب٬ زنان با هر تیپ و حجابی خود را سهیم در انقلاب می‌دانستند و می‌خواستند سهم خود را از شعار استقلال٬ آزادی٬ جمهوری اسلامی داشته باشند. اما به مرور ورق انقلاب به نفع بنیادگرایان و علیه آنانی که عقیده‌ای به حجاب نداشتند٬ برگشت.

«حجاب؛ نباید٬ شاید٬ باید...» زیباترین تعبیر بر این تحلیل است... در سال ابتدائی پیروزی انقلاب زنان خود نوع پوششان را انتخاب می‌نمودند(نباید). بعد از آن ورود زنان بی‌حجاب به ادارات ممنوع گشت(شاید) و در نهایت حجاب اجباری شد و «بی‌حجابی» جرم تلقی شد(باید).

از آن زمان وضعیت عطف به ماسبق گردید و ایران مجددا «حجاب قاجاری» را تجربه کرد. به مرور و با افزایش دنیای ارتباطات٬ انتظارات زنان افزایش یافته و وضعیت حجاب و پوشش به مرز بحران و انفجار رسید که انفجار آن با پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد۷۶ مقارن گشت.

می‌توان گفت که امروز پدیده بی‌حجابی باید نه به عنوان یک موضوع فرهنگی بلکه به عنوان موضوعی سیاسی مورد تجزیه و تحلیل واقع شود چرا که بسیاری امروز برای مخالفت با سخت‌گیری‌ها و محدودیت‌های موجود و نبود آزادی بیان ترجیح می‌دهند از این طریق مخالفت خود را با سیاست‌های حاکم بر کشور اعلام نمایند. و ادامه این سیاست‌ها می‌تواند موضوع را حساس‌تر نماید و تلاش درون حکومتی برای ایجاد مد و پوشش ملی نمی‌تواند راهکاری موثر قلمداد شود.

در این میان نگاهی به عملکرد صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و به تعبیری نامانوس «رسانه ملی» خود گویای واقعیتی آشکار است. آنجا که همواره پوشش چادر حجاب برتر معرفی شده و انسان‌های خوب و دیندار همواره چادر بر سر می‌کنند. شاید زمان آن فرارسیده باشد که انتخاب پوشش را همچون حقی به خود زنان واگذار کرد تا آنان خود انتخاب کنند و هیچ شکی نیست که زن ایرانی همواره بهترین و اثرگذارترین انتخاب را خواهد داشت. دیگر دوران پدرسالاری در این مورد به سر آمده است.


سید رسول اسلامی     لینک