فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




خوب و بد (انديشه)

خوب و بد؛

بازتاب رفلکس های مغزی

هميشه نوشتن در بعد انديشه بسيار دلنشين است چرا که فارغ از فکر ژورناليستی می نويسی و همين مسئله نوشته ات را حداقل برای خودت و شايد برای ديگران خواندنی می کند.

انديشيدن نسبت به مفاهيمی چون خوب و بد از ابتدای زندگی بشر ذهن ها را به خود مشغول داشته است.

اينکه چه کاری خوب تلقی می شود و چه کاری بد و چه شرايطی وجود دارد که مرز ميان اين دو را مشخص می نمايد.

دين مداران خوب و بد را با عيار دين می سنجند و عده ای نيز آن را در حريم اخلاق دانسته و اخلاق را نيز مسئله ای فراتر از دين.

اما بايد بپذيريم که خوب و بد از مناقشات لاينحل بشر خواهد ماند و تمام تئوری ها و نظريه های بيان شده تمام حقيقت نيستند و بشر هر روز يک گام آگاهی اش بيشتر می شود.

آنچه در اينجا مدنظر است بيان بخشی از يک انديشه شخصی است. آنجا که خوب و بد بازتابی از رفلکس های مغزی هستند. به عبارتی با انجام رخدادی سيستمهای عصبی آن رخداد را به مغز منتقل کرده و مغر بر اساس مفاهيم ثابت و ذخيره شده درون خود (که می تواند دينی يا غير دينی باشد) آن رخدادها را تفسير کرده و قالبی از خوب و بد برايش تعيين می کند.

به نظر می رسد دين مداران جز طرفداران اين فرضيه باشند چرا که آنها همه چيز را با مفاهيم ثابت دينی می سنجند.

اما آنچه در اينجا مدنظر است نکته ای ديگر است. در انجام هر رخداد مواردی بايد مدنظر قرار گيرد. زمان رخداد - مکان رخداد و شرايط استراتژيک ديگر. و رخدادها با نظر گرفتن اين موارد ديگر از جانب مغز يکسان تفسير نمی شوند و همه در يک سبد خوب يا بد قرار نمی گيرند. هر رخدادی بسته به زمان و مکانی که واقع می شود می تواند تفسير شود. در اينجا يک «خوب» (البته طبق مفاهيم ثابت قبلی) ممکن در يک زمان يا مکان خاص «بد» تفسير شود.

در زندگی شخصی و خانوادگی و اجتماعی اين مسئله بسيار به چشم می آيد. به عنوان مثال در روابط ما با افراد ممکن است رابطه ما با يک فرد در يک مکان اما در زمانهای مختلف متفاوت باشد و يا رفتار ما با دو فرد در يک زمان و مکان.

می توان گفت اينجا ديگر ما قالبی ثابت از «خوب» و «بد» نخواهيم داشت و قالب ها و تفسيرهای بسته به شرايط مطرح شده متفاوت خواهد بود.

از تمام اينها می توان نتيجه گرفت که امروز بشر گامی محکم به سوی نسبيت برداشته و اگر همين گونه ادامه يابد در آينده ای نزديک مطلق گرايان به چالشی بزرگ کشيده خواهند شد.


سید رسول اسلامی     لینک