فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




کوتاهی در حفظ ميراث کوروش (ميراث فرهنگی)

کوتاهی در حفظ ميراث کوروش

چند روز پيش بود که دادگاهی در آمريکا الواح گلی به دست آمده در تخت جمشيد را که در بخش شرق شناسی دانشگاه شيکاگو به امانت نگهداری می شود توقيف کرد. آن هم در ازای غرامت برای بازماندگان انفجار در تل آويو اسرائيل. جالبتر آنکه دادگاه رای به دست داشتن ايران در آن انفجار داده و بر اين اساس به اين اقدام دست زده است.

اين اتفاق بی گمان علامت سوالی بزرگ در مقابل دولتمردان آمريکاست و به نظر می رسد نگرش دادگاه در بررسی نگرشی يک سويه و کاملا سياسی باشد، چرا که رسم نيست تا ميراث فرهنگی يک کشور ما به ازای زد و خوردهای سياسی مبادله شود. اگرچه شنيده ها حاکی است خود دولت آمريکا با اين اقدام مخالفت کرده اما قاضی دادگاه با توجه به استقلال قضات از دولت تسبت به صدور رای اقدام کرده است.

اما حرف ما چيز ديگری است!

در اينکه اين عمل در راستای قواعد بيت المللی نيست شکی نداريم، اما کمی انگشت اشاره تقصير را هم به سمت خود بگيريم:

۱- حفظ ميراث فرهنگی چيزی فراتر از دولت هايی است که می آيند و می روند و تلاشی فارغ از انديشه های خاص می طلبد. در اين زمانه در طول تاريخ حکومتها در ايران کوتاهی کرده اند.

۲- آنچه را که داريم نيز اکنون در حال تخريب و نابودی است. چيزی تحت عنوان «هويت فرهنگي» که در ارتباط با همين ميراث گرانقدر است برای ما بی معناست و از همين روست که توجهی به آن نداريم.

۳- موزه ها آنچنان در حال خاک خوردن هستند که کسی ديگر يارای غبارروبی آنرا ندارد. شرايط استاندارد برقرار نيست و چه کسی است که پاسخگو باشد؟ در سال ۸۲ تعداد۳۰۰ لوح گلی تخت جمشيد از دانشگاه شيکاگو به ايران بازگردانده شد اما باورش سخت که اين الواح در زيرزمين موزه ملی خاک بخورد.

۴- فرهنگ سازی آنچنان که بايد و شايد جدی گرفته نشده و کسی هم نيست که آنرا جدی بگيرد...

و اين است که بايد بگوييم: «از ماست که بر ماست؟!...»


سید رسول اسلامی     لینک