فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




قهرمانان نمی ميرند...(ورزشی - سياسی)

قهرمانان نمی ميرند...

نگاهی به بازی فينال جام جهانی فوتبال۲۰۰۶

ديشب ديدار فينال بازی های جام جهانی فوتبال در سال۲۰۰۶ ميان دو تيم فرانسه و ايتاليا برگزار شد. در اين ديدار دو تيم در مدت قانونی به تساوی يک بر يک دست يافتند. گل فرانسه در اوايل بازی و توسط زيدان به ثمر رسيد. بازيکن اسطوره ای و قهرمانی که سالها برای اين تيم و تيم های باشگاهی خود افتخار آفرينی کرده است. بازيکنی که اين بازی وداعی بود برای او با زمين چهارگوش فوتبال و کفشهايی که قرار است بعد از جام جهانی آويزان شود.

گل ايتاليا را ماتراتزی چند دقيقه بعد از گل زيدان به ثمر رسيد اما گل های زيدان و ماتراتزی پايان ماجرا نبود.

بعد از تساوی در وقت قانونی دوتيم در وقت اضافه هم به نتيجه ای نرسيدند تا قهرمان در ضربان پنالتی مشخص شود. اما يک حادثه در اين زمان رخ داد که بازيگران آن باز هم زيدان و ماتراتزی بودند...

توهين ماتراتزی به زيدان و عکس العمل نه چندان موجه زيدان به ماتراتزی که بار سر به سينه او کوبيد تا داور بی رحمانه در اين ميان زيدان را از زمين بازی اخراج کند. اين صحنه که احتمالا تا سالها بر صفحات تلويزيونی ظاهر خواهد شد پايانی دلچسب برای زيدان نبود مخصوصا اگر اضافه کنيم که فرانسه در ضربات پنالتی هم بازی را به ايتاليا واگذار کرد تا لاجوردی پوشان فاسد در ليگ فوتبال کشورشان جام را به خانه ببرند...

اما چرا زيدان اين گونه عمل کرد؟ بی گمان تحريک و توهين ماتراتزی در برخورد زيدان موثر بوده است. برخورد خشن زيدان معلول علتی بوده به نام ماتراتزی اما داور تنها به جريمه کردن زيدان اکتفا کرد...

متاسفانه در عرصه سياست بسياری از مشکلات و وقايعی که رخ می دهد خود معلول يک علتی هستند که داور در بررسی اين وقايع تنها به برخورد با همين معلول ها بسنده می کنند. اين گونه برخوردهای يک جانبه که نمونه آن را در کشور خودمان در سال های اخير بارها ديده ايم نتيجه ای نخواهد داشت. جالبتر اينکه اذهان عمومی با چشمان بيدار خود متوجه قضايا می شوند و هيچ گاه با داوران همراه نمی شوند.

حوادث کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸ از اين گونه وقايع است. اعتراض دانشجويان معلول علتی بود به نام خفقان فضای موجود و قدرت سوداگران خشونت(لباس شخصی ها). و داور در اين ميان تنها به برخورد با دانشجويان اکتفا کرد و «ماتراتزی ها» (خشونت گرايانی که با شعار ياحسين دانشجويان را از ساختمان کوی به پايين پرت می کردند) نه تنها حرکتشان تقبيح نشد بلکه بارها و بارها بعد از آن نيز ادامه يافت.

اما واقعيت اين است... چه فايده برای آنها؟

همانطور که زيدان قهرمانی بود که در اين صحنه از عرشه کشتی قهرمانی سقوط نکرد بلکه با کسب عنوان «بهترين بازيکن جام» نتيجه ای فراتر کسب کرد و دانشجويان نيز اگرچه در آن زمان و زمان های بعد (که همين طور ادامه دارد...) توسط داوران محکوم می شوند اما هنوز هم در پس هر واقعه ای چشم ها به سوی دانشگاه ها بر می گردد...

همين است که بايد بگوييم :

«قهرمانان نمی ميرند...»


سید رسول اسلامی     لینک