فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




قدرت و مشروعيت يا قدرت و مقبوليت(سياسی)

قدرت و مشروعیت

یا

قدرت و مقبولیت

شاید در این روز بزرگ نوشتن از خود علی (ع) بهتر باشد و شایسته تر؛ و در این ایام نیز همه سعی می کنند تا با ذکر خصوصیان اخلاقی و فردی او نشانه ای از انسان کامل بودن را به نمایش بگذارند. اما ما را اندیشه ای دیگر است. می گوییم انسان کامل بودن علی همواره مطرح بوده و هست و خواهد بود و ضرورت مطرح نمودن قسمتی دیگر از زندگی او که نشانه ای بارز از اندیشه آزادی خواهانه است در این روزهای سیاسی بیشتر مورد نیاز است.

اگر از حکومت را از دریچه «قدرت» بررسی کنیم همواره با این سوال مواجه می شویم: «مشروعیت یا مقبولیت»... پاسخ این سوال بی گمان می تواند راهنما و نشانگری باشد برای همه آنانی که حکومت علوی را جستجو می کنند. در ماه های اخیر نیز در میان صنعتگرانِ سیاست این موضوع مورد مباحثه ـ اگرچه این روزها حرف از مباحثه چندان اعتباری ندارد ـ و مشاجره واقع شده که حکومت مشروع است یا مقبول؟ و به تعبیری بهتر آیا حاکم و صاحب قدرت٬ حکومتی انسانی دارد یا الهی و آیا او نماینده مردم است یا نماینده خدا...

علت ایجاد این مشاجرات هم مربوط به کسانی می شود که مدتی پیش با استفاده از کلمه «جمهوری» ـ البته از نوع ناصواب آن ـ حاکمیت را در اختیار گرفته اند و امروز تنها به کلمه «اسلامی» آن می اندیشند و با آسودگی نسبت به محکم بودن جایگاه کنونی شان «جمهوری اسلامی» را به کناری نهاده و از «حکومت اسلامی» سخن می گویند.

اما حکومت اسلامی یا جمهوری اسلامی؟

نگاهی به زندگانی علی(ع) نشان می دهد که او اگر در حیطه امامت خود٬ اسلام را پی می گیرد اما در حیطه ولایت و خلافت خود٬ جمهوری را پی گرفته است. روند زندگانی او از آنجا که بعد از رحلت محمد(ص) سکوت پیشه می کند تا آنجا که مشاوره عمر ابن خطاب را در امور حکومت می پذیرد و سپس از آن زمانی که نقش رابط را میان مخالفان حکومت عثمان با او را به عهده می گیرد تا آنجا که با هجوم مردم و مسلمانان جکومت را در کمال بی میلی می پذیرد٬ نشانه ای گویا بر روند دموکراتیکی است که در زندگی اجتماعی علی(ع) حاکم بوده است. حتی تن دادن علی به جریان صفین را نیز می توان بر این روند اضافه کرد...

به نظر می رسد آنها که امروز «حکومت علوی» را سرلوحه خویش قرار می دهند باید بیش از پیش نسبت به مطالعه زندگی علی(ع) علاقه نشان دهند و برداشت هایی در راستای اهداف و منافع کنونی نمی تواند عاملی برای سوء استفاده از حکومت علوی باشد که نمونه آن در تاریخ کمتر شنیده و دیده شده است.

*    *    *

مقاله ظرفیت دموکراتیک اندیشه علوی را از شیخ احمد اسلامی بخوانید:

http://www.mashal.blogfa.com/8407.aspx


سید رسول اسلامی     لینک