فريادسکوت ما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سید رسول اسلامی



نویسندگان
سید رسول اسلامی


آرشیو من
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤


لینک دوستان
عتیقه جات
مشعل (احمد اسلامي)
يادداشتهاي نه چندان خصوصي(هادي كحال زاده)
آذر (فريد مدرسي)
صميمانه تر(محمدجواد روح)
فرياد زير آب (امير گلشناس)
خدا پسر خدا(مهرداد اسدي)
فقط خدا(بنده خدا)
قدغن(م.م)
مشكات(صادق صدق گو)
اي ايران (علي سميعي زاده)
يادداشت های زيرزمينی(سارا ابراهيمی)
اوهام هفتگی(هفته نامه)
سايت رسمی صادق هدايت
وب نوشت(محمدعلی ابطحی)
عصر يخبندان (علی نيرومندپور
Parish و دگراندیشیهایش::::
نيروانای کوچک(رها و محمد)
کاشونيها
زمانی برای خاموشی
تسليم الهي
خوش انديشی
دست نوشته های يک دانشجو
۱۹۸۴
آه ... اگر آزادي سرودي ميخواند!
جريده
فرياد ناکام (سيامک قلی زاده)
من اشرف مخلوقات(هاله ميرزايی)
لبخندی از خدا(ستاره)
مفت خوری ممنوع!(منيژه غزنويان)
مجمع وبلاگ نويسان اصلاح طلب


آمار وبلاگ


خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  




انديشه در دولت احمدی نژاد(سياسی - فرهنگی)

در دولت احمدی نژاد

انديشه مخالف

چه جايگاهی دارد؟!

امروز در راديو کارشناسی از نگاه دينی درباره مسئله افعالی که «ترک اولي» در آنها مطرح می شود می گفت:

«مثل ترک اولی و ترک فعلی که از نگاه خداوند مطرود است همانند کسی است که به دکتر مراجعه می کند و دکتر به او می گويد شيرينی برای تو بد است و برای اينکه خوب شوی نبايد شيرينی بخوری. اما فرد بدون توجه به کلام دکتر اين فعل را انجام می دهد و بعد از شدت بيماری مجددا به دکتر مراجعه می کند و ضمن معذرت خواستن باز هم از دکتر درخواست راه حل برای معالجه می کند. اگرچه دکتر اين بار هم او را معالجه می کند اما اثر اين خودسری و عدم درمان اول در او باقی می ماند و با معذرت خواهی از دکتر هم درمان نمی شود.»

اما چند نکته در اين باب مطرح می شود:

۱- اين جملات در مورد بيماران مصداق پيدا می کند يعنی کسانی که دچار بيماری هايی چون نااميدی - ياس - از خودبيگانگی و ... شده اند. به عبارتی يک فرد سالم که دارای بنيه دينی و فکـــری و روحيـــه حقيقـت جويی را نمی توان در اين معيار قرار داد. شايد نکته بعدی اين مطلب را تکميل کند.

۲- همواره پزشکان اعلام می کندد مصرف فلان چيز ضرر دارد و مصرف فلان چيز فايده. اما همه اين مباحث در افراد متفاوت متغير است. به عبارتی در اينجا به شاخه ای از پلوراليسم می رسيم.

مثلا مصرف نمک در افراد بالای ۴۰ سال ضرر دارد اما در پائين آن ضرر ندارد و بلکه فوايد زيادی از جمله ضدعفونی و ... دارد.

به عبارتی هر کس به تناسب قوه درونی و استحکام و داده هايی که دارد در مقادير متفاوت از اين محصولات استفاده می کند.

۳- نکته مهم ديگر اين است که دز مصرف دارو و پيشگيری در بيماران به اقتضای سن و ضريب سلامتی و نوع بيماريشان متفاوت می باشد.

در مباحث معرفتی و دينی(که اين يکی بالاجبار در اين مبحث قرار گرفته) هم افراد به اقتضای سن و ضريب حقيقت جويی و حقيقت طلبی که دارند و همچنين نوع انديشه و تفکری که پيگيری می کنند ؛ می توانند به دستوارات دکتر توجه کرده و به آن عمل کنند.

همچنين عمل کردن يک فرد به دستورات پزشک به معنای دستور عام تلقی نمی شود و می توان گفت در خيلی موارد هم احکام مطرح شده حالت عمومی و کلی نداشته و به تناسب اقتضاهای مطرح شده می تواند متفاوت باشد.

۴ - چند روز پيش به يکی از دوستان گفتم که در مطالعه کتاب های ضاله ( گمراه کننده از ديدگاه حکومت اسلامی فعلی) چند مسئله وجود دارد:

اول اينکه بايد اين کتابها خوانده شود تا بدانيم با چه کسانی طرف هستيم. انديشه هايی که ما بايد با آنها مواجه شويم تا عيار خود را بدانيم انديشه های مثبت تائيدکننده نيستند بلکه انديشه هايی هستند که تو را و انديشه ات را طرد کرده و محکوم می کنند. لذا بايد اين کتابها حداقل در مجامع دانشگاهی و تحقيقاتی وجود داشته باشد تا مورد تحقيق قرار گيرد.

دوم اينکه اگر بدون معرفت با اين انديشه های ضاله مواجه شوی دو حالت دارد؛ يا سريع آنرا کتمان می کنی و راه قبلی ات را پی می گيری يا بلافاصله تحت تاثير قرار می گيری و داشته هايت را انکار می کنی. از اين رو يک فاکتور در اينجـــا دارای اهميــت اســت و آن داشـتــن روحيه حقيقـــــت جويـــی می باشد .اگرچه نمی توان حکم به منع خواندن اين گونه کتابها توسط اين افراد کرد اما بايد راهکاری در جهت آن انديشيد تا حداقل به عناد و غرض منجر نشود. آنجايی که انديشه مطرح می شود غرض را راهی در آن نيست مگر آنکه به اصل آن امر شک شود.

سوم اينکه در دسترس نبودن اين کتابها از آنجاييکه حس کنجاوی را در درون کودکانه انسان (علی الخصوص در جوانان)برمی انگيزد و باعث يافتـــن آن می شود و مطمئنا در اين مورد به انکار داشته های قبلی منجر می شود و جالب اينجاست که نسبت به حالت قبلی نوعی عنادو غرض ورزی به وجود می آورد.

****************************

به نظر می رسد حداقل در بعد انديشه قواعد موجود درباره «ترک اولي» با چالش مواجه باشد.

حال در دولت جديد دکتر احمدی نژاد رئيس جمهور ايران نگرانی هايی در مورد شدت يافتن «ترک اولي» در بعد انديشه وجود دارد که اين امر نه تنها حصول پيشرفت اسلامی و تحقق روحيه مهرورزی و عدالت گستری را در پی نخواهد داشت بلکه منجر به جريانات زيرزمينی خواهد شد که در بلندمدت لطمات جران ناپذيری را برای جمهوری اسلامی به همراه خواهد داشت. لطماتی که ساليان زيادی است ايران از شر آن در امان می باشد و به نظر نمی آيد احمدی نژاد با رويکرد گفتمان سال۵۷ امام (ره) اين گونه به مسائل بيانديشد.

منتظر کابينه دولت و آغاز به کار پياده شدن انديشه های دولت جديد می نشينيم.

 


سید رسول اسلامی     لینک