می شود و می توانيم؟! (ويژه نامه نقد عملکرد دولت نهم - سخن پنجم)

می شود و می توانيم؟!

ويژه نامه نقد عملکرد يک ساله دولت دکتر احمدی نژاد<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

سخن پنجم

مجلس و دولت در چرخه تعامل و تقابل

با روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد همگان فکر می کردند حاکميت يکدست شده و ايم يکدستی کشور را به چالش خواهد کشاند. شورای شهر، مجلس و دولت که پشتيبانی شورای نگهبان را خواهند داشت چيزی جز رعب و وحشت را در آن زمان حاکم نکرد. اما حکايت چيز ديگری بود...

دولت و مجلس اصولگرا اولين آوردگاهشان را در دوره انتخابات پيش روی هم ديدند اگرچه آن زمان هنوز دولتی تحت عنوان دولت نهم در کار نبود و قرار بود در انتخابات دولت نهم برگزيده شود. اما تيم کشی در مجلس اصولگرا برای کانديداهای اصولگرا می توانست نشان دهد که در صورتی رای آوردن احتمالی هر کدام ار کانديداهای اصولگرا مشکلاتی آغاز خواهد شد...

اولين آوردگاه عينی دولت نهم و مجلس رای اعتماد به وزيران کابينه بود. جايی که برای اولين بار در جمهوری اسلامی ايران چهار نفر از ۲۱ وزير معرفی شده توسط دولت رای نياوردند. بسياری از سياستمداران انگشت حيرت بر دهان گرفته بودند. چرا که باور اين تقابل بسيار سخت بود مخصوصا که در جريان صحبت های موافقين و مخالفين چهره های سرشناسی چون عماد افروغ - احمد توکلی - الياس نادران و محمد خوش چهره پيشاهنگ مخالفان بودند. در اين ميان سکوت اقليت اصلاح طلب مجلس بسيار دلنشين بود و دارای علامت سوال؟!

بدين ترتيب وزرای نفت،آموزش و پرورش،رفاه و تعاون رای نياوردند تا مجلس حمايت خودرا بدين گونه از دولت اعلام نمايد.

دومين آوردگاه و تقابل دولت و مجلس در تعيين وزير نفت بود که سه وزير آمدند و رفتند تا در نهايت سرپرست وزارت خود کرسی وزارت را دائمی کند. تعجب آور اينکه چنين عملکردی را هيچ سياستمداری پيش بينی نمی کرد و نحوه برخورد مجلسيان با کانديداهای وزارت چنان بود که يکی از وزيران معرفی شده برای وزارت نفت قبل از رای گيری برای رای اعتماد انصراف داد.

سومين آوردگاه دولت و مجلس در جريان تصويب بودجه سال ۸۵ بود که مجلسيان در نقد از بودجه سخنها راندند اگرچه در نهايت از بودجه غيرکارشناسی تنها قسمتی اصلاح شد و شايد اين خود نوعی تعامل ميان مجلس و دولت باشد.

و اين آوردگاهها و تقابلها تعدادشان اندک نيست اگرچه تعاملهايی نيز وجود داشته است.

اما سخن اين نيست... امروز به مرور حرفها رنگ و بوی ديگری به خود می گيرد و با نزديک شدن انتخابات مجلس خبرگان و شوراهای شهر مجلسيان و دولتيان دوباره بر آهنگ تعامل دميده اند چرا که می دانند کسب کرسی های لازم در خبرگان رهبری و نيز کسب کرسی های لازمه در شوراهای شهر علی الخصوص در پايتخت بسيار پراهميت خواهد بود و می تواند ضرورتی برای حضوری دائمی باشد...

امری که همه اصولگرايان در حسرت آن می سوزند و از ترس فراق آن جانانه تلاش می کنند. باشد که رستگار شوند؟!

اگرچه همگان می دانيم اين تقابلها و تعاملها برای مردم «نان» نخواهد شد و برای فعالان سياسی «آزادی انديشه»...

/ 0 نظر / 8 بازدید