اربعين سقوط(سياسي)

اربعين سقوط

حدوداْ چهل روز پيش در شهرک توحيد هواپيمايی سقوط کرد. اين هواپيمای C130 به دلايل ناشناخته که می تواند نقض فنی يا هر چيز ديگری باشد از مسير اصلی خود منحرف شد و بر روی يکی از ساختمانهايی فرود آمد که از قضا ساکنان آن خانواده پرسنل نيروی هوايی محسوب می شدند.

اين هواپيما ماموريت داشت تا تعدادی از خبرنگاران (اين چشمان بيدار جامعه) را برای پوشش خبری مانور نظامی در جنوب کشور به بندرعباس منتقل کند که متاسفانه با سقوط خود جامعه خبری را در بهتی غيرقابل باور فرو برد. - از بحث شهيد بودن يا نبودن اين عزيزان از دست رفته سخن نمی گوييم که راه به درازا می کشد. -

در حدود چهل روز بعد هواپيمای فالکن که حامل تعدادی از فرماندهان ارشد سپاه بود در کمال ناباوری در يکی از روستاهای اروميه سقوط کرد و در اين سردار احمد کاظمی فرمانده نيروی زمينی سپاه هم به درجه رفيع شهادت نائل شد.

به نظر می رسد قضيه سقوط هواپيماها به مرور به يکی از مسائل تکراری نظام تبديل می شود که می تواند در آينده صدمات زيادی برای کشور عزيزمان داشته باشد.

حال عدم رابطه با  آمريکا و ماندن در تحريم اقتصادی آن کشور که ما را مجبور به خريد هواپيماهای دست دوم و يا دست چندم از کشورهای ديگر می کند تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و تا زمانی بايد شاهد کشته شدن فرزندان انقلاب باشيم جوابی برای آن نمی توان يافت؟!

يکی از افتخارات نظام جمهوری اسلامی ايران به درست يا به غلط اين بوده که به ازای هر سال که از پيروزی انقلاب گذشته کشور ما شاهد يک انتخابات بوده و اما به اين مسئله توجه نشده که به ازای هر سال که از برپايی اين نظام گذشته و انقلاب توانسته بر مشی خود قرار بگيرد چقدر از نيروها با سقوط هواپيماهايی اينچنينی به وادی آخرت شتافته اند.

اين عزرائيل پرنده تاکنون جان تعدادی از وزرا - نمايندگان مجلس - مسئولين کشوری و لشکری و خبرنگاران و مردم عزيز را گرفته است بدون اينکه توجهی به ابعاد مهم قضيه شود.

به راستی تا کی بايد به دليل ماندن در تحريم های اقتصادی همانند عدم خريد هواپيما تاوانهايی چنين سخت داد. بزرگان و تاريخ نگاران می گويند انقلاب فرزندان خود را می خورد. اما به نظر می رسد در حال حاضر که ما در قرن ۲۱ به سر می بريم داشتن روحيه انقلابی و به عبارتی «ضد آمريکايي» بودن در حال خوردن فرزندان انقلابی ايران عزيز است.

اگرچه اين مطلب هيچ دليلی بر حق آمريکا برای تحريم نيست.

اما آنچه منجر به نگاشتن چنين مکتوبی شده پديده ای به نام «اربعينين» است. سالها پيش و قبل از پيروزی انقلاب اسلامی واقعه ای اتفاق افتاد که به زعم بسياری از سياسيون و تاريخ نگاران تآثير مضاعفی در روند شکل گيری انقلاب و به عبارتی انقلابی شدن مبارزه های مردمی آن زمان داشت و اين پديده «اربعينين» نام دارد.

در ۱۹ ديماه ۱۳۵۶ مردم قم قيام خونينی داشتند که علت آن چاپ مقاله ای  در روزنامه اطلاعات به قلم فردی به نام «رشيدي» است که در آن به صراحت به امام خمينی (ره) توهين می کند.

اين قيام خونين سرآغاز قيامهايی شد که هر چهل روز يک بار تکرار شد. چهل روز بعد از قيام خونين قم و در مراسم چهلم آن شهدا که در شهرهای مختلف کشور برگزار می شد اينبار مراسم چهلم شهدای قم در تبريز به درگيری کشيده شد و عده ای از مردم به شهادت رسيدند. و بعد از آن شيراز - جهرم - يزد و در هر چهل روز يکبار اين درگيری ها به وجود می امد تا زمانی که آتش انقلاب شعله کشيد و در بهمن ۱۳۵۷ پيروزی حاصل آمد.

*  *  *

اين بار نيز شاهد قضيه ای به نام اربعين سقوط هستيم و چهل روز پس از سقوط هواپيمای C130 هواپيمای ديگری سقوط كرد تا اين بيم در ميان مردم به وجود بيايد كه آيا باز هم انقلاب يا چيزی در همان راستا همچون كودتا در حال وقوع است.

اگرچه در مباحث مديريتی مبحثی وجود دارد تحت عنوان ‹‹مديريت بحران›› كه شايد در اين وقايع بتوان آن را تعبير كرد.

بيش از اين نوشتن شايد اسباب دردسر شود.

/ 3 نظر / 5 بازدید
difoone

ای.............چرا اربعين........ولی خوشحالم شروع کردی

دردنويس

درود... سپاس از ديدارت... هممون خونه خراب شديم عمو! / نوکر عاليجناب شديم عمو! / ریشه ها رو حالا با ریش می زنن / اعتقادامونو آتیش می زنن / هر کسی روده درازی بکنه / با دین حاج آقا بازی بکنه / زبون سرخ و سر سبزه عمو / با یه حاج آقای چاق و شکمو! / جوونا کشته میشن رها می شن / پیر و پفتالامون اژدها می شن / خون این همه شهید گردنمون / داغ بی غیرتی هم رو تنمون... بدرود.

DARIUSH

چه ایمن آدمیان با چترهای سیاهشان به کشتن باران رهسپارند!!!...و....