انقلابی ها - ویژه نامه اینترنتی انقلاب۵۷ (شماره چهاردهم)

در غربت میدان آزادی!

یادداشتی پیرامون میدان آزادی و دردهایی که سال‌هاست تحمل می‌کند

juvle8.jpg

میدان آزادی از آن روز که ساخته شد تا امروز دردهای بسیاری را در دل خود جا داده است. روزهای انقلاب را تجربه کرد و بسیاری را دید که خونشان ریخته شد تا آزادی نهادینه شود. «آزادی» که قرار بود روزی نماد «آزادی» شود امروز اما این‌گونه نیست و صبوری پیشه کرده تا روزی مرگ خاموش خود را جشن بگیرد و چقدر سخت است که در میدان آزادی٬ آزادی را به یغما برند. بی‌گمان میدان آزادی سنگ صبور تمام آزادی‌خواهان است.

5_8410120522_L600.jpg

دیشب (شب ۲۲بهمن۱۳۸۵) از میدان آزادی عبور می‌کردم. حالی دگرگون داشتم و می‌دانستم که آزادی حالش از من دگرگون‌تر است. چراغ‌ها میدان چشمک می‌زدند و روشن و خاموش می‌شدند اما چراغ درون آزادی خاموش بود. این چراغ سالف‌هاست که خاموش است.

مردمان سوار بر ماشین‌های خود خیابان‌های دور میدان را طی می‌کردند اما هیچ ذهنیتی از آزادی نداشتند... امروز آزادی تنها برای مسافرکشان که به سختی دنبال لقمه‌ای نان هستند٬ معنا و مفهوم دارد و دیگر هیچ و دیگر هیچ...

بر سر ما چه می‌رود؟ ما را چه شده است؟

/ 14 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
خاک کوی دوست

سلام دوست عزیز. از غربت میدان آزادی گفتید، وای به حال ما که دل نمادهای آزادی مون هم گرفته! عزیز دلم: چه غریبانه تو با یاد وطن می نالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم انقلاب ما هر چی که بود، به هر دلیلی که شکل گرفت، نتیجه اش همینه که هست و همیشه آثار یک تفکر و یک حرکت از خود اون تفکر و حرکت مهمترند. ما باید بفهمیم، باید یاد بگیریم، باید انقلاب رو هر روز در اعماق وجودمون بوجود بیاریم و هر کدوم آزاد بشیم از قید تمام چیزهایی که باعث محرومیتمون شده. باید از تفرد شروع کرد و به تجمع رسید. اون وقته که آزادی خود به خود شکل می گیره... از روشنگری شما کمال سپاس و قدر دانی رو دارم. شاد باشین و سربلند و آزاد.

تسليم عشق

چگونه فراموشت کنم؟! به نام آن که قلب را برای تپیدن عشق آفرید. چگونه فراموشت کنم که تمام شعرهایم با نام تو آغاز می شود؟ چگونه فراموشت کنم که اسم زیبایت نگین تمام صفحه های دفترم است؟ چگونه فراموشت کنم که تمام لحظه های زندگی ام را با یاد تو سپری می کنم؟ چگونه فراموشت کنم وقتی در آسمان، در ماه، در ستارگان و ... نشانی از وجود تو می بینم؟ چگونه فراموشت کنم وقتی دریای بیکران، تو را به خاطرم می آورد؟ چگونه فراموشت کنم وقتی در و دیوار اتاقم چهره زیبای تو را برایم به تصویر می کشند؟ چگونه فراموشت کنم وقتی هنوز صدای آشنای قدمهایت را در کوچه های تنگ و تاریک دلواپسی می شنوم؟ چگونه فراموشت کنم وقتی آواز دلنشین ات لالایی شب های بی کسی و تنهایی من است؟ چگونه فراموشت کنم وقتی تنها تو فریاد بی صدای مرا می شنوی؟ چگونه فراموشت کنم وقتی تا به امروز مثل تویی ندیده ام؟ چگونه فراموشت کنم ... ؟!

منصوره

برادر!ما اكنون به ظاهر براي كسي بيگاري نمي‌كنيم، آزاد شده‌ايم، بردگي برافتاده است، اما به بردگي بدتر از سرنوشت تو محكوم گشته‌ايم. انديشه‌ي ما را برده كرده‌اند، دل‌مان را به بند كشيده‌اند و اراده‌مان را تسليم كرده‌ايم و ما را به "عبوديتي آزادگونه" پرورانده‌اند و با قدرت علم، جامعه‌شناسي، فرهنگ و هنر، آزادي‌هاي جنسي، آزادي مصرف و عشق به برخورداري و فرد پرستي از درون و از دل‌مان،‌ ايمان به هدف، مسووليت انساني و اعتقاد به مكتب او را پاك برده‌اند.تو اربابت را به سادگي مي‌شناختي و درد شلاقي را كه مي‌ خوردي به سادگي احساس مي‌كردي و مي‌دانستي كه برده‌اي و چرا برده‌اي و چه زماني برده شده‌اي و چه كساني برده‌ات كرده‌اند و ما اكنون با سرنوشتي هم‌رنگ سرنوشت تو بي‌آن‌كه بدانيم چه كسي ما را به بردگي اين قرن كشانده است و از كجا غارت مي‌شويم و چگونه به تسليم، به انحراف انديشه و به عبوديت‌هاي زميني دچار شده‌ايم و اكنون برادر! ما در برابر اين نظام‌هاي حاكم، كوزه‌هاي خالي زيبايي شده‌ايم كه هر چه مي‌‌سازند، مي‌بلعيم. اكنون به نام فرقه، به نام خون، به نام خاك و به نام خود او و مخالف او قطعه، قطعه مي‌گرديم دكتر علي ش

حسين پارسا

سلام آقای اسلامی من به شدت !! از شما معذرت می خوام چون شما چند باری نسبت به ما ابراز لطف کرديد و من نتونستم لطف شمارو جبران کنم.از اين به بعد در خدمتتان هستيم.ضمنا من شما رو لينک کردم و شما هم لطف کن آدرس جديد ما رو لينک کن چون آوای آزادی فيلتر شد. بازم ازت معذرت می خوام.

سلیمان رضایی

با سلام وتحیت خدمت شما جناب اسلامی. ایراد از خود ما است. متاسفانه مردم ما شعارگرا شده اند نه هدف گرا روزی به اصلاحات رای می دهند روی به نقطه ی مقابل اصلاحات! موفق باشید.

سها

اين همون آزادی نيست که ۳ روز پيش وقتی يه جوون خواست فتحش کنه به پايين پرتش داد و مرد!

وحید

باعرض سلام اقای اسلامی لطفا بااحساسات جوانان بازی نکنیم انهارا اگاه باربیاوریم

نفوسه

وقتی فهميدم يکی ازون بالا افتاده پايين خيلی خنديدم .لطفا لعن و نفرين نکنيد که دست خودم نیست . آخه آدم اين قدر که نبايد جوگير بشه اين ترک های تهران هم که چه کارايی نمی کنند... ما تو اصفهان محض احتياط از رو پل ها هم رد نمی شيم چه برسه بريم بالاش